‘Politiek laat onderwijs nog steeds niet los’

De commissie-Dijsselbloem concludeerde in 2008 dat de overheid geen vernieuwingen meer moet invoeren als de effecten van de vorige vernieuwing nog niet zijn getoetst. Docenten werden volgens de commissie van hot naar her geslingerd en de kwaliteit van het onderwijs had zwaar geleden onder de dadendrang van politici, ambtenaren en schoolbestuurders. De overheid moest het onderwijs weer toe laten komen aan onderwijs, concludeerde de commissie.

Zo moesten ouders en leraren meer te zeggen krijgen, maar dat is niet gebeurd. Wel heeft de politiek haar grip op de lerarenopleidingen verstrekt met verplichte toetsen voor rekenen, taal en algemene kennis. Vanaf volgend jaar zijn leraren verplicht hun lerarenbeurs te gebruiken voor bijscholing. “Een typisch voorbeeld van een top-downbenadering”, stelt voorzitter van de Algemene Onderwijsbond Walter Dresscher in de krant.

Ouders hebben ook niet meer invloed gekregen. Op overleg met ouderraden is zelfs bezuinigd. Zo krijgen koepels van ouderraden van openbare en bijzondere scholen geen subsidie meer. Wel is er een Landelijke Ouderraad opgericht, maar die geniet weinig draagvlak bij christelijke ouders. Zo’n landelijke koepel maakt overleg met de politiek gemakkelijker, maar een ouderraad op landelijk niveau kan nooit in het belang van een individuele docent of leerling werken, stelt hbo-bestuurder Marcel Wintels in de krant.

Ook worden onderwijsvernieuwingen nog steeds te snel doorgevoerd, stelt voormalig D66-Kamerlid en lid van de commissie-Dijsselbloem Boris van der Ham in de krant. Hij wijst op de invoering van passend onderwijs, waarbij kinderen met een handicap naar een gewone school moeten. Die verandering kwam volgens hem te snel en werd onzorgvuldig doorgevoerd.