Een tijdje terug sprak ik een oud-docent, die mentor was geweest op onze havo. Hij moest op een bepaald moment alle kinderen die onvoldoendes hadden aan zijn bureau halen en aanmoedigen om met meer aandacht te studeren. Hij herinnerde zich nog goed dat hij Anky bij zich riep en haar, kijkend naar haar cijferlijst, vertelde: "Je resultaten zijn zo matig. Je zult echt meer moeten gaan studeren. Laat dat paardje maar in de stal staan."

Door Marcel van Herpen

Achteraf, toen hij dat paardje steeds maar weer op televisie zag, realiseerde hij zich dat hij nooit bezig was geweest met wat haar echt bezielde. Hij had zijn leerlingen gereduceerd tot onderdeel van het systeem. Het besef dat talent zich ondanks die aanpak kan ontwikkelen stelde hem enigszins gerust.

Achteraf iemand ontdekken is niet zo'n kunst. In elk kind talenten zien, is de opdracht voor begeleiders die de volgende Nederlandse generatie een bijdrage willen laten leveren aan een mooie, duurzame toekomst.

Veel goud gewenst!

Deze column is met toestemming overgenomen van het platform hetkind.
Zie: hetkind.org

• Tweet
• ↓ Reageer