- Voorpagina
- Column
- De pedagogische tact van Theo Thijssen: Hendrika Klaver
De pedagogische tact van Theo Thijssen: Hendrika Klaver02-02-2012
Leraren die met hun HART in de school werken, hebben een band met de kinderen. Zij zijn er alert op dat elk kind zich gewaardeerd en veilig weet. Dat noemen we anno 2011 pedagogische tact. Theo Thijssen (1879-1943), schrijver, onderwijzer en politicus, kende dat woord niet, maar bouwde wel aan de relatie met zijn kinderen in de klas. Dit artikel stond eerder in het themanummer van Egoscoop.
Door Rikie van Blijswijk
Pedagogische Tact is niet voorbehouden aan degene die zijn opgeleid. Het is niet plaats- of tijdgebonden. In 1925 schreef Theo Thijssen al het volgende verhaal:
Hendrika Klaver was vandaag jarig: tien jaar. 't Is geen florissante verschijning... viezig en armoedig, en 't gezichtje zorgelijk. Maar ze had het toch klaar weten te spelen dat vanochtend haar zakje ‘lekkers' op mijn tafeltje lag, waaruit ze zou trakteren. 't Zag er nogal verfomfaaid en onsmakelijk uit, het zakje; 't lag op mijn tafeltje als een stukje achterbuurtwinkeltjesellende en deed mij helemaal niet feestelijk aan.
Ik deed net of ik de traktatie niet zag en ging tersluiks naar de kast, keek even in mijn foliant, m'n klassenboek, en zag dat Hendrika Klaver de jarige was. Toen zag ik plotseling wel het lekkers liggen, en zei: ‘Ha, weer 's een jarige? Als 't maar lekker is Hendrika.' Ik stapte naar haar toe - ze zat verlegen glimlachend in haar bank- en feliciteerde haar vrolijk. Haar handje was een beetje kleverig... achter me hoorde ik een van de meisjes tamelijk hardop zeggen: ‘Ik lust ze niet. Ajakkes.'
M'n eerste opwelling was me om te willen draaien en de spreekster eventjes de mantel uit te vegen, maar meteen bedacht ik dat zoveel gerucht, hoe ondubbelzinnig ik ook m'n afkeuring uitsprak, toch min of meer pijnlijk voor de jarige zou zijn en ik besloot niets te zeggen en af te wachten hoe 't verder liep. Goede raad wist ik eigenlijk niet.
We gingen lezen. Ik gaf Hendrika Klaver de eerste beurt omdat ze jarig was, en toen ik merkte dat ze werkelijk wonderbaarlijk goed las, liet ik haar doorlezen, het hele lesje uit. Zo'n extra lange beurt is een enorme traktatie.
Klik hier om verder te lezen.
Deze column is met toestemming overgenomen van het platform hetkind.
Zie: www.hetkind.org
Avatars
Als je een eigen afbeelding bij je reactie wil, moet je je aanmelden bij Gravatar.com.
Daar kun je jouw e-mailadres koppelen aan een afbeelding.
NOG column overzicht
| 16-05-2012 | De kracht van gedachten in de praktijk |
|---|---|
| 11-05-2012 | Vuistslag |
| 07-05-2012 | Dit is jouw dag! |
| 25-04-2012 | Hoe ik de schrijfactie van Onderwijsgids won! |
| 17-04-2012 | Lekke band; over de samenwerking tussen leerlingen, school en ouders |
| 11-04-2012 | Jouw spanning of mijn spanning? |
| 03-04-2012 | Schoolgids maart |
| 28-03-2012 | Social Media: een mix van bekend en nieuw |
| 14-03-2012 | Als ik een keer nies, loop ik een eeuw achter |
| 09-03-2012 | CAD in het bakkie |
| 28-02-2012 | Coachen en gecoacht worden - een must in het onderwijs? |
| 22-02-2012 | Voortijdig schoolverlaten: het hoeft niet |
| 16-02-2012 | Laat je paardje maar in de stal |
| 15-02-2012 | Presenteren als Mark Rutte |
| 14-02-2012 | De griep en een gered meisje |
| 09-02-2012 | Goed beroepsonderwijs |
| 02-02-2012 | De pedagogische tact van Theo Thijssen: Hendrika Klaver |
| 31-01-2012 | Doel mediawijsheid: veiligheid of zelfstandigheid? |
| 25-01-2012 | AAP, NOOT, MIES, SKOVL |
| 13-01-2012 | SAY YES TO NO? |















